Webhosting WordPress

Adobe juicht HTML 5 toe
Html5 video is volgens Adobe een ‘geweldige optie voor de toekomst’. Maar voorlopig moet nog iedereen Flash blijven gebruiken.

Zowel YouTube als de minder bekende videosite Vimeo brachten onlangs een html5 videoplayer uit. Deze videospelers werken tot nu toe alleen in Chrome en Safari, plus in Internet Explorer (IE) als die de plug-in Chrome Frame gebruikt. Andere browsers ondersteunen de koppeling van de h.264-videocodec aan videotag html5 nog niet. Firefox-maker Mozilla heeft al gezegd de manier waarop html5 wordt gebruikt door YouTube en Vimeo nooit te zullen ondersteunen omdat ze gebruik maken van het gesloten h.264.

Veruit de meestgebruikte manier om op dit moment webvideo af te spelen is via een Flash-player. Adobe, maker van Flash, juicht de ontwikkeling van de html5 videotag toe in een blogpost. “Als je een ondersteunende browser gebruikt, kan html5 video erg soepel en met gebruik van minder cpu-kracht verlopen dan Flash. Als basale videofunctie zie ik html5 als een geweldige optie voor de toekomst”, schrijft Flash platform evangelist Lee Brimelow op het Flash-blog.

Eigen HTML5-plannen
Hij benadrukt dat Adobe niet tegen de ontwikkeling van html5 is. Het bedrijf ziet het als een ’spannende ontwikkeling’ voor het web en heeft eigen plannen om ermee aan de slag te gaan. Dat betekent echter niet dat Flash de deur uit gaat. Volgens Brimelow is het voorlopig nog veel beter om voor Flash te kiezen, omdat dit wordt ondersteund door alle grote browsers.

“In realiteit ondersteunen Firefox en IE geen html5-video”, legt hij uit. Chrome Frame is volgens hem meer iets voor developers en ook het aantal gebruikers van Safari en Chrome is niet hoog genoeg. Verder zijn de gebruikte codecs versplinterd. Firefox gebruikt open source-formaat Ogg terwijl Safari en Chrome gebruik maken van de commerciële, en dus betaalde, h.264 codec. “Als je video voor iedere browser wilt leveren, is op dit moment Flash nog steeds de beste optie.”   Lees hier verder…

Adobe lanceert vandaag de Flash Player versie 10, met onder meer 3D-ondersteuning en meer special effects mogelijkheden voor ontwikkelaars. Flash 10 is volgens Adobe Systems een stuk krachtiger zijn dan z’n voorganger, met ondersteuning voor online video, rich internet applications (RIA), online games en andere interactieve ervaringen.

Het was voorheen al mogelijk om driedimensionale graphics te tonen binnen Flash, maar daar moesten add-ons van andere ontwikkelaars voor worden geïnstalleerd. In deze nieuwe versie zit 3D-ondersteuning ingebouwd. Ontwikkelaars, designers en ontwerpers kunnen in 2D werken en de objecten vervolgens transformeren in de 3D-omgeving.

Volgens Tom Barclay, senior product marketing manager voor de Flash Player is het allemaal erg eenvoudig: “Het is niet meer ingewikkeld om 3D-objecten te maken. Ontwikkelaars kunnen vrij eenvoudig 3D-elementen toevoegen aan hun project, zonder de wiskunde te kennen die daarmee gemoeid is. Het is niet de enige software release van Adobe vandaag, het bedrijf lanceert Flash als onderdeel van de Adobe Creative Suite (CS) 4.

Zelf filters en effecten toevoegen: Flash tien biedt daarnaast ook de mogelijkheid om zelf filters en effecten toe te voegen met behulp van Adobe Pixel Bender-technologie. Ook is de software voorzien van een nieuwe tekst-engine die ervoor moet zorgen dat er veel flexibeler met tekst kan worden omgesprongen (zoals horizontale en verticale weergave).

Daarnaast bevat de software nog dynamic streaming voor video playback, waarbij verschillende bit rates worden ondersteund. Flash 10 ondersteunt advanced audio processing, waardoor het nu mogelijk wordt om geavanceerde audio-applicaties te bouwen zoals music sequencers.

Positieve reacties: De eerste geluiden over de software zijn positief. Mitch Grasso, CEO van SlideRocket: “Bijna iedere nieuwe optie die is ingebouwd in Flash 10 gaat een directe impact hebben op wat wij kunnen doen met ons product”. SlideRocket ontwikkelt software waarmee presentaties kunnen worden gemaakt, en biedt dit aan via de SaaS-methode.

Grasso: “Bijna alles binnen Flash 10 lost een probleem voor ons op, of tilt SlideRocket op een nog hoger plan. Pixel Bender biedt ons uitgebreide opties voor speciale effecten en we hebben zeer veel aan de vernieuwde tekstmogelijkheden. De verbeteringen die Adobe heeft doorgevoerd met betrekking tot de prestaties van 3D en effecten bij een weergave op volledig scherm zijn erg prettig voor ons. Kleine kanttekening is dat ik liever had gehad dat er meer ondersteuning was voor hardware acceleratie, maar dat is nauwelijks kritiek te noemen”.

Beter dan Silverlight: Flash Player is een directe concurrent van Microsoft’s Silverlight, maar voor Grasso is Flash de absolute winnaar: “Ik moet toegeven dat ik Silverlight nog niet helemaal heb uitgeplozen, maar mijn indruk is dat het product nog niet helemaal is waar Flash is. Het heeft bijvoorbeeld geen integratiemogelijkheden met Adobe AIR (Adobe Integrated Runtime.”

Hoge resolutie video: Hoe uitgebreid de mogelijkheden zijn van Flash 10 wordt onder andere duidelijk door EffectiveUI, een partner van Adobe die Flash Player 10 gebruikt in een programma voor Intelligence Gaming. Dit concept biedt een training aan soldaten via een display dat op hun hoofd bevestigd wordt en dat hen 360 graden video biedt.

Anthony Franco, president bij EffectiveUI: “De 360 graden video is van zeer hoge resolutie. In voorgaande versies kon de Flash Player niet omgaan met video op deze resolutie, terwijl dat wel was wat we nodig hadden”.  bron

Wat is een Website? Een website, weblocatie, of webstek (vaak afgekort tot: site) is een verzameling samenhangende webpagina’s die op het wereldwijde web op het internet te bereiken zijn (via een hosting bedrijf). Een website wordt opgebouwd in HTML, een opmaaktaal, in combinatie met opmaakelementen in CSS en dynamiek via technieken als Javascript, Flash, of PHP. Een webbrowser vertaalt de informatie en biedt mensen de mogelijkheid om de interactieve elementen binnen een website, zoals hyperlinks, te gebruiken.

De belangrijkste technieken achter websites, zoals HTML en CSS, worden beheerd en uitgebreid door het World Wide Web Consortium, beter bekend als het W3C.

Beheer via CMS: Een website wordt vaak beheerd met een online content management systeem (CMS). Een dergelijk systeem geeft de gebruiker de gelegenheid om op een simpele manier (zonder direct in HTML te programmeren) een website bij te houden. Een CMS bestaat meestal uit een zogenaamd management of administratie-gedeelte, waar een gebruiker via een gebruikers -of inlognaam en wachtwoord kan inloggen. Vervolgens kan de gebruiker, afhankelijk van het toegangsniveau, nieuwe pagina’s aanmaken, plaatjes uploaden, forumdiscussies beheren, etc.

Wat is Design: Er wordt hier en op veel meer plaatsen gepraat alsof je ‘design’ per ons kunt kopen in de supermarkt. De woorden design en webdesigner worden te pas en te onpas misbruikt. Ik denk dat vele nog niet eens een simpele definitie kunnen geven over design (is ook niet makkelijk!) dus vandaar even een snelcursusje ‘wat is design?’.

Academisch: Design (dizajn, dezajn), discipline die de harmonisatie van de menselijke omgeving beoogt, zowel in de conceptie van de dagelijkse gebruiksvoorwerpen als de inrichting van de leefruimtes.

Design (dizajn, dezajn), discipline die de creatie van objecten, omgevingen, grafische werken, enz. beoogt, zowel op functioneel als op esthetisch gebied en afgestemd volgens de eisen van een industriële productie.

Design (dizajn, dezajn) (rond 1965 : engels woord voor tekening, plan, schets). Anglicisme. Industriële esthetica toegepast op het zoeken naar nieuwe vormen en aangepast aan hun functionaliteit (voor gebruiksvoorwerpen, meubels, woonomgeving in het algemeen).“Design moet de samenvloeiing zijn van een esthetisch idee van de ontwerper, een industriële realiteit, een distributienetwerk en de smaak van het cliënteel.”

“Design heeft het voordeel dat het zowel ontwerp als tekening betekent. Ontwerp duidt op de eigenheid van het industriële voorwerp wat wil zeggen dat alles op voorhand vastgelegd wordt, op het moment van het project, in tegenstelling tot het artisanale object dat met de hand gemaakt wordt en waar het project wijzigt tijdens het maakproces.

En tekening preciseert dat in een project de designer zich niet hoeft bezig te houden met de functionerende elementen, dit is het terrein van de ingenieur, maar alleen met de ordening en de vorm van de onderdelen in de ruimte en in de tijd, met andere woorden met de configuratie.”

“Design is een creatieve activiteit die tot doel heeft het bepalen van de vormelijke kwaliteiten van industrieel geproduceerde objecten. Onder vormelijke kwaliteiten moet men niet alleen verstaan de uiterlijke kwaliteiten, maar vooral de structurele en functionele relaties die van een object een coherent geheel maken.”

Industrial design: ontwerp van producten gemaakt door grote-schaal-fabricanten voor massadistributie. Het ontwerpen van zulke producten betekent: eerst planning van de structuur, gebruik en verschijningsvorm en dan planning om efficiënt te produceren, distribueren en te verkopen. De uiterlijke verschijningsvorm is maar een onderdeel van dit complexe proces. Niettegenstaande wordt voor gebruiksgoederen dikwijls aangenomen dat de vorm de belangrijkste verdienste van het design is; het is echter het minst rationele onderdeel van het geheel en , zoals de ambachtelijke geheimen in het verleden, het sterkste argument in de commerciële competitie.

Historisch: In de XVIIe eeuw werd de Engelse term “design” gebruikt in de betekenis van “plan van een kunstwerk”. Het Engelse woord komt van het Latijnse “designare” : tekenen, tonen, aanduiden.

Het is in de Verenigde Staten en in Groot-Brittannië dat het woord “design” in bredere zin gebruikt werd voor het voortbrengen van objecten of tekens, soms op industrieel of op artisanaal vlak (men voegt er dan meestal aan toe: Graphic Design, product design, shelter design). In de Verenigde Staten werd het begrip “design” na de crisis van 1929, veelvuldig toegepast bij het ontstaan van de eerste agentschappen voor industriële esthetiek, in het bijzonder dat van Raymond Loewy, pionier van het beroep van “industrial designer”.

Na de tweede wereldoorlog duikt het woord “design” ook in Europa op. De term heeft een conceptueel ruimere betekenis dan het Duitse “gestaltung” (staat dichter bij “tekening”) of het Italiaanse “progettazione” (duidt meer op “project”). We moeten wachten tot de jaren 60 vooraleer het in Frankrijk de uitdrukking “esthétique industrielle” vervangt, onder invloed van Jacques Viénot, stichter van het ontwerpbureau Technès (1949) en van Roger Tallon die voor het bureau gaat werken.

In de zestiger jaren, onder invloed van theoretici en sociologen, neemt het woord design een nieuwe betekenis aan; het neemt meer afstand van het pure produceren van objecten en absorbeert in zich begrippen als : tekens, behoeften en sociale omgang. Parallel wordt bij het grote publiek de term gebanaliseerd tot “design-stijl”, verwijzend naar de typische oranje of rode plastics of Scandinavische houten voorwerpen.

In de jaren 80 wordt design over gemediatiseerd en gebruikt om zowel uitgebreide productgamma’s te karakteriseren, zoals Ikea of Habitat, als unieke stukken die verkocht worden in kunstgalerijen. Vanaf 1990 en vooral na de Golfoorlog verdwijnt de mode, evenals de designrubrieken in de meeste populaire magazines om enige tijd later, rond midden jaren 90, terug in de belangstelling te komen onder een “bescheiden” imago. Grote bedrijven nemen het design terug op in hun rangen (Renault, opkomst van Philippe Starck in 1993) en gebruiken het om het productimago op te smukken, om differentiatie voor de concurrentie en interne motivatie binnen het bedrijf te bewerkstelligen.

Het woord design heeft ook als basis gediend voor enkele afgeleide strekkingen: global design, geïntroduceerd door enkele grote Amerikaanse bedrijven uit de jaren 50 (IBM, KNOLL); anti design, Italiaanse beweging die fulmineerde tegen de functionalistische ideologie (Archizoom Associati, Superstudio, eind jaren 60) alsook radical design (Memphis, Alchimia, 1980); bio design, geïnspireerd door Luigi Colani met zijn interesse voor de ergonomie (1985).

Het is interessant om te vermelden dat tot op heden het beroep van designer nog bijna nergens een officieel statuut heeft.

Filosofisch: “De mens transformeert zichzelf terwijl hij de natuur transformeert. ”
Friedrich Engels

“Design betekent niet een vorm geven aan een min of meer dom product, voor een min of meer gesofisticeerde industrie. Het is een manier om het leven, de politiek, de erotiek, de voeding en het design zelf te bepalen.”
Ettore Sottsass: “De productie levert niet alleen de materialen voor de behoeften, ze zorgt ook voor een behoefte aan materialen : de productie maakt niet alleen een object voor het subject maar ook een subject voor het object.”

“Onze discipline is hecht verbonden met de dingen zelf, en alle objecten waaraan in deze tijd behoefte bestaat, zijn al ontworpen. We blijven nochtans afhangen van die dingen, we kunnen er niet los van komen. Misschien zullen er andere disciplines ons terrein komen bezetten, met een rustiger attitude ten aanzien van de gedachte van het “niet-object”, omdat de vertegenwoordigers van die richting niet zo dicht op het “object” zitten als wij.”

Volgens de designers: “Design is de combinatie van drie elementen : de vormentaal, de materialen en de gebruikte technologiën, en de capaciteit om te ontdekken en zicht te krijgen op de functionele en immateriële behoeften van de gebruikers.”

“Ik probeer steeds de grenzen te vinden. Dat is blijkbaar het verschil tussen mij en de anderen. De anderen proberen de grenzen te breken om iets nieuws te vinden. Maar om de grenzen te breken, moet men weten waar ze liggen. De vraag is niet om de grenzen te verbreken, maar om ze te vinden. Niet alleen in de vormen, maar ook in de functies.”

“Een object is een idee geplaatst in de juiste verhoudingen. »

“Design is dat deel van de creatie dat de samenhang verzekerd tussen de technologische fabricage-eisen, de interne structuur van het object, zijn gebruikswaarde en zijn finaal aspect.”

“Het wordt duidelijk dat op het einde van deze eeuw twee manieren om design te bereiken zich aftekenen, twee verschillende visies en soms contradictorisch. Van de ene kant heb je de interpretatie van design ten dienste van de massaproductie: dit soort design wordt duidelijk beschouwd als een technologisch en marketinginstrument. Deze interpretatie streeft ernaar om de rol van design te beperken, vermits zij is opgevat als instrument om de industrie te helpen sneller te produceren, tegen een lagere kost, of om meer functionele producten te produceren, of zelfs om aan de producten een meerwaarde te geven zodat ze meer uitnodigen om gekocht te worden… De tweede manier om design te bereiken, is eerder specifiek voor de manier waarop Italiaanse ondernemingen met design omgaan: als kunst en poëzie… Volgens hen is design een missie. Het gaat niet om eenvoudige formele projecten om objecten te creëren, maar integendeel om een soort “algemene filosofie” die invloed heeft op alle beslissingen binnen deze ondernemingen.”
Alberto Alessi, directeur Alessi

Gevoelsmatig: “Design moet de vanzelfsprekendheid hebben van een goed glas bier, om het Belgisch te houden, want een goed glas Franse wijn wordt evenzeer geapprecieerd.”
Geert Bekaert

“Praten over een ding is niet interessant; wat wel interessant is, is het praten over wat men er van vindt, over de herinneringen die men er aan heeft.”

“Toen hij zijn stoel “Miss Trip” voorstelde, vertelde Starck ons dat deze “het archetype van de keukenstoel is op de welke moeder koffie met melk serveerde”. Men koopt niet zomaar een stoel, maar de geur van koffie met melk en de gedachte aan moeder in zijn prille jeugd.”

“It is important to think about our future heritage. A book or a chair belonging to your grandmother gains emotional attachment. Plastic is at a primitive stage in comparison, but instead of comparing it to those things, we should look for a meaning in the way it changes. Because of the way I transpire, my mobile phone will wear in a way that is unique to me.”

Futuristisch: “Niets verbiedt om te denken dat in het huis van de toekomst elk materieel decoratief object –tapijt, gordijnen, behangpapier, beeldjes- verbannen zal worden om er in de plaats andere programmeerbare objecten te plaatsen, eventueel gemaakt door kunstenaars. In dat perspectief wordt het huis een neutrale omkadering, onafgewerkt, waarin de bewoner door virtuele simulaties zijn leefsfeer kan oproepen of creëren : een mengeling op maat van reële beelden en virtuele beelden.”

“Anticiperen is een opgave voor heel de wereld. Wie niet in de toekomst kan kijken is niet in staat zijn heden te controleren. Het is evident dat voor mensen zoals ik die moeten beslissingen nemen over productielijnen, levertijden, werven die gespreid zijn over verschillende jaren, anticiperen een verplichting is. Bij mij is het zelfs ziekelijk, mijn voornaamste probleem is dat ik bijna nooit op de huidige moment leef maar voortdurend geprojecteerd ben in een andere tijdsruimte.”

“Wij moeten gemoedelijk het jaar 2000 instappen. Objectief gezien is de wereld kwaadaardig en de woning moet hiertegen bescherming bieden.”

Cultureel: “De belangrijkste factor in het hedendaagse design is niet dat het attractief is maar dat er een goede verhouding is met de individualiteit. Zij die denken dat functionaliteit het belangrijkste element is, kan ik nu zeggen dat zij blijven steken zijn in het meest elementaire en het meest primitieve stadium van de ontwikkeling van het design.”

“Er zit een paradox in de ziel van de huidige cultuur. Wij willen dat de wereld er exact hetzelfde uitziet overal waar we komen, dat we overal met dezelfde creditkaarten kunnen betalen, overal hetzelfde mineraalwater kunnen drinken en overal naar dezelfde tv-programma’s kunnen kijken. Tezelfdertijd willen wij dat de wereld een unieke verscheidenheid uitstraalt, waarin elke cultuur zijn eigenheid heeft. Wij willen de grenzen tussen de staten weghalen om globale politieke systemen te creëren. Maar wij willen ook onze eigen taal blijven spreken, onze cultuur en onze nationale gevoelens behouden… De basis van de identiteit is een fundamenteel gegeven. Wij gebruiken het soms in exclusieve zin en soms in inclusieve zin. De identiteit maakt ons juist vergelijkbaar en terzelfdertijd onderscheidt het ons van de anderen. ”

“Nog niet zolang geleden waren de serieuze zaken te zoeken in steenkolen en metaal. In de zakenwereld leken literatuur en musea van weinig belang. De grote beslissingen werden genomen in de fabrieken voor machinewerktuigen of op de grote graanvelden… Het was belangrijker voor de voorspoed van het volk om een goederenstation te open dan een bibliotheek… Apart van enkele filosofische koppen en een paar eenzaten, dacht niemand eraan om in de literatuur de essentie van een volk te vinden of de basis van zijn eigen identiteit… Dit is grondig veranderd. Vandaag worden over de cultuur de grote debatten gevoerd, het zijn de werktuigen voor de collectieve informatie en het zoeken naar de eigen identiteit.”

Definitief: “We buy things. We like to exchange things. We steal things. We donate things. We live through things. We call these things goods. We don’t call them bads.” “VITRA does not have a style, but an attitude.” En last but not least -> “Lelijkheid verkoopt slecht.”

Webdesign is het vormgeven van alle aspecten van een website. Op internet zijn veel meer dingen mogelijk dan in ouderwets drukwerk; duidelijke voorbeelden hiervan zijn bewegende elementen, interactiemogelijkheden, audio en video. Vanwege de technische aspecten is een designer op het web niet alleen vormgever, maar ook nog programmeur.

Structuur: Voor de navigatie op een pagina is de structuur van een website van belang. Een reclamebrochure bevat vaak losse stukken tekst met plaatjes ertussen, maar websites zijn meestal veel complexer. Wikipedia geeft hiervan een goed voorbeeld. Het kent niet alleen een logo, een titel en tekst met illustraties, maar tevens tabbladen, keuzemenu’s, een loginfunctie en een zoekfunctie. Doorgaans is het de bedoeling dat de bezoeker van een website informatie snel en gemakkelijk kan vinden en zich goed kan oriënteren in de website. Daarom zal de structuur logisch in elkaar moeten zitten. Een manier om oriëntatie in een hiërarchische website te bieden is broodkruimelnavigatie, waarbij het door de gebruiker gekozen pad in de boomstructuur van de website op elke pagina is aangegeven.

Opmaak: Voor het opmaken van webpagina’s kan de webdesigner in een HTML-editor de HTML-codes opgeven. Daarnaast kan gebruikgemaakt worden van een stylesheet. Daarin kunnen niet alleen lettertypes, kleuren en achtergrondafbeeldingen worden gekozen, maar de positionering van en spatiëring tussen elementen op de site kunnen er ook in worden vastgelegd. Door meerdere webpagina’s aan eenzelfde stylesheet te koppelen, kan bovendien voor de hele site een uniforme opmaak verzekerd worden. Deze kan in een stylesheet in een enkele bewerking gewijzigd worden. Zonder stylesheets zou de webdesigner elk opmaakelement afzonderlijk in elke pagina moeten opgeven.

Dynamische en interactieve webpagina’s: Naast statische opmaakelementen kunnen er ook dynamische elementen worden toegevoegd zoals mouseovers, webvideo’s en dergelijke, maar ook afzonderlijke interactieve onderdelen, bijvoorbeeld een landkaart waarvan elk onderdeel afzonderlijk aanklikbaar is. Voor het toevoegen van dynamische en interactieve elementen bestaan allerlei technieken: Javascript, Dynamic HTML, Adobe Flash. Deze sites leveren vaak echter problemen op voor mensen met tekstbrowsers als Lynx en voor bijvoorbeeld blinden die surfen met een spraakbrowser of brailleleesregel, omdat er geen alternatieve inhoud wordt aangeboden.

Weergave: Websites zien er niet op iedere computer en in iedere browser identiek uit. HTML wordt door elke computer/browser afzonderlijk geïnterpreteerd en weergegeven. Een webdesigner dient voor reguliere websites rekening te houden met deze pluriforme weergave.

De resolutie is de grootte van het scherm, gemeten in pixels. De resolutie kan per gebruiker variëren. Een grote resolutie biedt vooral meer ruimte in de breedte, de lengte is over het algemeen minder van belang omdat dat wordt opgevangen door scrollen. Een ontwerp dat niet uitgaat van vaste beeldschermafmetingen noemt men wel liquid design, de inhoud “vloeit” hier als het ware in de beschikbare ruimte. De kleurendiepte geeft aan hoeveel kleuren het scherm kan weergeven. In het verleden was 256 kleuren gangbaar en moest daar rekening mee worden gehouden. In die tijd zijn de webkleuren ontstaan. Tegenwoordig zijn hoge kleurendiepten echt normaal.

De kleurweergave kan verschillen per scherm. Op sommige computers is een programma geïnstalleerd dat gammacorrectie uitvoert, waardoor kleuren worden aangepast. Het maakt ook verschil of er een CRT- of TFT-beeldscherm wordt gebruikt. De soort webbrowser is ook van belang. Browsers hebben ieder een eigen interpretatie van de code van een webpagina. Door het W3C zijn standaarden ontwikkeld over hoe de code moet worden geïnterpreteerd. De browsers houden zich daar nog niet altijd volledig aan, vooral Internet Explorer is voor ontwikkelaars vaak een zorgenkind

Werkwijze: De bouw van een professionele website gaat in verschillende stappen. Elke stap kan worden uitgevoerd door een ander, op het betreffende gebied gespecialiseerd persoon. Vaak wordt er bij het maken van een nieuwe website eerst een grafische opzet van de gehele webpagina gemaakt in de vorm van een enkel JPEG-bestand. Dit bestand gaat vergezeld met een aantal afzonderlijke plaatjes die gebruikt gaan worden als losse grafische elementen. De tekstuele inhoud krijgt wel een plaats, maar het opstellen van de teksten is een ander proces.

De grafische opzet wordt vervolgens omgezet in HTML, waarin de bijgeleverde grafische elementen worden gebruikt. Ook op dit moment is de tekstuele inhoud nog bijzaak. Als tekst wordt vaak het Lorem ipsum gebruikt. Op dit moment kan worden getest hoe de code eruitziet in verschillende omstandigheden. Ten slotte wordt de interactiviteit toegevoegd en worden de uiteindelijke teksten in de verschillende pagina’s van de website geplaatst. Het is mogelijk dat het om een dynamische website gaat, waar de inhoud met behulp van een CMS aangepast kan worden. De codering van dit server-sidegedeelte valt echter niet onder webdesign.